جمعه 89.9.19  کن سولقان - سنگان – قله کرکوه

هوای تهران همچنان آلوده است و ما برای دومین بار به حاشیه غربی تهران که هوای مناسبتری برای کوهنوردی دارد پناه می بریم. واین بار سنگان – قله 3146 متری کرکوه

سرپرست برنامه : عمو جلال

7.40 : کن – سولقان – ده بالا....هوای پاک ولی سرد سرد .... بهترین محرّک برای سرعت گرفتن گروه.

8.30 : امامزاده قاسم سنگان

حرکت به طرف انتهای دره و باغات سنگان

9.45 : گوسفند سرای ده بالا. کمپ صبحانه.

10.30 : حرکت مجدد. رو به قله.

دهه اول ماه محرم است. شاد نمیزنیم ! آقا شجاعِ شاد میزنه هم امروز نیامده. ولی آقا بایرام، قدیمیِ سرزنده وخوش مشرب گروه حاضراست، انرژی مثبت به قدرمکفی ...

12.50 : قله کرکوه. یک تجربه جدید....ارتفاع 3146 متری...هوای تازه... تجدید قوای جسمی و روحی .

کاش می شد شهرمان را برسر قله ای بنا کنیم...شدنی نیست... شهر دلم را بر بلندای عشق بنا می کنم.

13.10 : فرود....Reset  شده برمیگردم...

14.10 : مجددا گوسفندسرا... برای ناهار به آفتاب بی رمق بعدازظهر پناه می بریم....ناهار : جوجه ناکام!... تخم مرغ آب پز که در حالت ویبره از سرمای دره سنگان صرف شد و ندانستیم بالاخره به معده رسید یا نه !

14.50 : برپا...باید به میان دود و دم برگردیم.

عکس یادگاری با گروه شرکت نفت که عازم آبشار سنگان بودند.

 

حالا می رسیم به قسمت تشکرات...

با کمی تشکر از فرشید علمداری بابت تعدادی از عکسها ( شیرینی ماشین جدیدش رو بدهکاره وگرنه بیشتر تشکر خواهیم کرد!)

و تشکر بیشتر از آقا کشاورز خوش قول که با وجود مشغله کاری به موقع عکسها را می رسانند.

و....تشکر فراوان از خوانندگان نامرئی وبلاگ که به موقع... کامنت می گذارند. از داشتن خوانندگان زیرک... هرچند معدود ... به خود میبالم.

عزاداری هاتون قبول حق

عاشورایی باشید ، شجاع و مرد صفت

آتیه 

آقا بایرام،ایضاً از خوانندگان نامرئی گزارشهای  وبلاگ ، که با هزار جور وعده و وعید سعی در اغفال ما !و جذب به گروه خود داشت و آخرش هم نشد که نشد...

                                 که آتیه راست با این گروه حق نمک...