جمعه 88.9.27  رفته بودیم دربند.

بعد از صبحانه ای مختصر2 گروه شدیم. یک عده با استاد نظریان (افغان) رفتند بند یخچال برای آموزش و عده ای دیگر با حاج آقا تاجبخش به طرف دیواره های شروین.

برف چند روزه تمیز و بسیار زیبایی دره دربند را پوشانده بود و حین بالا رفتن ما هم خودی نشان داد و زود قطع شد.کمی بعد مه غلیظی همه جا را فرا گرفت.

در حالی که دوستان آموزشی مان توی بند در مورد انواع گره ها و طرز بالا رفتن از صخره مطلب می آموختند ما تا نزدیک دیواره های شروین بالا رفتیم و برگشتیم.هوا بسیار عالی و آفتاب دلچسبی که در آمده بود همه چیز را شیرین تر کرد.

موقع بازگشت توی قهوه خانه تهرانی آبگوشت لذیذی خوردیم که مخصوصا به من که تا حالا سابقه دیزی خوری نداشتم خیلی چسبید!

بعد بعضی اتفاقات ناگفتنی به سمع مان رسید که ما را دچار سوء هاضمه کرد و من دانستم که بالا رفتن صبر و حوصله و سعه صدر و قدرت خویشتن داری و کفّ نفس در کوهنوردی....کمی تا قسمتی... شایعه ای بیش نیست.

این بار عکاس دوست داشتنی مان آقای زند همراهمان نبودند و چند عکسی که برایتان گذاشته ایم محصولات موبایل بچه هاست.

                                                      خوش باشید

                                                                           آتیه