کانون کوهنوردی فرهنگسرای بهمن

                  برف نوبرانه 88 در قله 3400 متری آهنگرک

گزارش : مجید حسین پور

منطقه رودبار قصران-روستای آهار- قله آهنگرک 88.7.17

ساعت حرکت 5.30 صبح از جلوی درب فرهنگسرای بهمن.

ساعت 7.15صبح روستای آهار .

حرکت از جهت شمال و شمال شرقی روستای آهار.

بعد از عبور از کوچه باغهای زیبا و چشم نواز و از یک مسیر پاکوب وارد دره ای زیبا و پرآب می شویم که به دره الله بند معروف است و قلل زیبا و سر به فلک کشیده ای این دره زیبا را احاطه کرده اند.از جمله قله های قلعه دختر و خط الراس زیبایش در سمت چپ دره در سمت راست قله های آبک-آهنگرک. در سمت راست و در روبروی این دره زیبا قله زیبای الله بند و دیواره زیبایش و همچنین قله سی چال و تاسیسات پیست اسکی دربندسر جلوی دیدگان کوهنوردان و طبیعت گردان است که قدم به این دره زیبا می گذارند.

مسیر صعود قله آهنگرک از مسیر پاکوب که از کنار رودخانه می گذرد و از اواسط دره بر روی یک یال نسبتا با شیب تند از مسیر خارج شده وبه سمت شمال شرق خط الراس مشرف به قله آهنگرک به راه ادامه می دهیم و بعد از گذراندن چندین یال کوتاه و بلند به قله آهنگرک زیبا می رسیم که حد فاصل بین دره میگون و دره الله بند است. ارتفاع قله آهنگرک 3400 متر است و زمان صعود به این قله از روستای آهار 4.5 ساعت می باشد.

اعضاء گروه:

آقایان:حاج آقا تاجبخش– بهبود قربانی– مجید حسین پور- حسین زندی  قدیر جهاندیده- بهرام یغمایی- رحمان رفیعی- کورش صفایی- محمود حاتمی- یدالله خیرخواه - جلال محمود زاده - علی مددی- فرشید علمداری- مهدی عبادی- حسین گنجی- محمد حسنی- حامد میرزاده    ودو نوجوان علیرضا حسنی و میلاد گنجی

خانمها: حاج خانوم تاجبخش - نازنین یغمایی- اشرف گچلو- الهام الماسی-  سپیده فتحی- مژگان رییسی -آرام بیگلری

پی نوشت : آتیه

اندر فواید گزارشات مردانه:

1-اینکه دوستانی که همراهمان نبودند عمراً نخواهند دانست که :

الف)آهار به سمت آهنگرک مسیری است پر گردو.دوستان دست و دلبازمان گونی گونی گردوهای ریخته شده در رودخانه و زیر درختان را جمع می کردند و می آوردند و بین بچه ها به تساوی تقسیم می کردند.البته بعضی ها هم با کلاهشان گردوهای بیشماری از رودخانه صید کردند و صدایش را در نیاوردند وتهدیدهای ما هم کارگر نیفتاد بلکه پورسانت مان را بگیریم.

ب)7.15 صبح تا 9 رفتیم تا به رودخانه رسیدیم.صبحانه ای مختصر خوردیم.چند نفری را کنار رودخانه گذاشتیم و 9.45 راه افتادیم طرف قله.  12.45 رسیدیم به قله.ساعت 1 برگشتیم و 2.15 دوباره کنار رودخانه بودیم.

اتراق هنگام صبحانه

ج)به نظرم قله آهنگرک یکی از دوست داشتنی ترین مسیرها برای صعود است.حرفه ای ها حس می کنند که صعودی قابل توجه داشته اند و آماتورها هم با کمی فشار ولی بدون جان به سرشدن به قله میرسند.

د) قبل از قله، بارانی نم نم می آمد و... نمی آمد. به قله که رسیدیم بورانی از برف شد که هیجان زده مان کرد (نوبر برف 88 که گفتم همین بود) خودمان را پوشاندیم وچای و دلستر توی رگ زدیم و چندتا عکس گرفتیم و برگشتیم که به طوفان برنخوریم.از شانس ما کمی که پایین آمدیم هوا آفتابی شد.

خانمهای فاتح قله !!!

این عکس را به اصرار آقای م.ح گرفتیم.استقامت خانمها مایه تعجبشان شده بود.         

ه) بعد از ناهار موقع برگشتن ، باران زیبایی گرفت که همگی مخصوصا من که تنها پانچوپوش گروه (و مثل لولوشده بودم) از بارش آن حظی وافر بردیم.

و)روستای آهار به سمت آهنگرک در این فصل خیلی زیبا شده بود (اینکه می بینید مجید حسین پور 10 بار کلمه زیبا را در طی گزارشش تکرار کرده بی دلیل نیست) رنگ سبزو زرد و قرمز و نارنجی درختان چنان مدهوشمان کرده بود که نمی خواستیم دل بکنیم و برگردیم. مخصوصا هنگام صعود وقتی از آن بالا منظره را میدیدی... عکسهای کارت پستالی نازنین احتمالا شاهدی برای این ادعاست.

ز)موقع برگشت توی مینی بوس  با آهنگِ (آخ برم راننده رو- اون کلاچ و دنده رو، ایرج خواجه امیری پدرِهمین احسان خوش تیپه) انقدر دست زدیم و خندیدیم که به نرمال بودن خودمان شک کردیم.

ز)این دفعه من رکورد زدم.بدون مصرف مسکن برای سردرد برگشتم. خدایا چقدر خوشحالم.

در آخر از آقای مجید حسین پور که هم سرپرستی برنامه را به خوبی و همراه با آموزشهای مناسب برای گروه به عهده گرفتند و خیلی مسئولانه گزارش را همان موقع برگشت توی مینی بوس نوشتند و تحویل دادند تشکر می کنیم.

                  بهرحال جایتان خالی ، خیلی خیلی خوش گذشت

ببخشید، من از بچگی نقاشیم افتضاح بود.این را از روی کروکی که مجید حسین پور کشیده بود تقلید کردم .

                                      آتیه 6 ساله از تهران