کانون کوهنوردی فرهنگسرای بهمن سالهاست که به مدد دو پیشکسوت گروه آقایان تاجبخش و قربانی، هر آخر هفته, بدون احتساب برنامه ­هایی که در تعطیلات اجرا میشه حداقل سالی 52 برنامه اجرا می­ کنه، فارغ از گلگشتهای گاهاً چند ده نفری، اگر به طور متوسط در هر برنامه 20 نفر شرکت کنن و هر برنامه 10 ساعت زمان ببره، سالی 10400 نفر-ساعت برنامه در کوه اجرا می­کنه، 6 ساله که در معیت این گروه هستم و گوش شیطون کر! تنها حادثه قابل بیان گروه حادثه مصدوم شدن خانم جمالی در سنگانه، 62400 نفر-ساعت برنامه و تنها یک مصدوم! این درحالیه که اعضای این گروه حرفه­ ای که هیچ! اکثراً تازه ­کارن و کوهنوردی رو با این گروه شروع می­کنن و بیشترشون هنوز دومین زمستان کوه رو تجربه نکردن که از گروه جدا میشن! گروه هیچ تجهیزات فنی و امداد و نجاتی نداره! اعضاء آموزشهای کوهنوردی رو ندیدن و هرساله برنامه­ های چندروزه و صعود به قلل بالای 3000 متر فراوانی در سطح کشور توسط این گروه مبتدی اجرا میشه، و مرتفعترین قلل ایران دماوند، سبلان، علم­ کوه و  قله آرارات ترکیه رو هم در این لیست قرار بدین.

این رکورد بی­نظیر تنها در سایه مدیریت و درایت پیرمرد همیشه جوون گروه، استاد تاجبخش و حمایت گیله مرد دوست داشتنی گروه، بهبود قربانی میسر شده.که همه فعالیتهای گروه از برنامه ریزی تا اجرا تنها توسط همین دو نفر انجام میشه.

از خوبیهای گروه همین بس هدفش قهرمانی در کوه نیست، هدفش فتح همه قله­ های دنیا نیست، هدفش به اوج رسیدن، آسمان رو لمس کردن، در محضر دوست بودن و از زیباییهای طبیعت لذت بردنه.

اینروزا جوانان مستعدی در گروه هستن که دلشون نمی خواد پس دومین زمستون از گروه دل بکنن، حالا دیگه گروه خانواده دومشونه و آقای تاجبخش جای پدرشون و آقای قربانی برادر بزرگشون، این همون پتانسیلیه که هیچ­وقت گروه نداشته، جوونا حضور فعالی در برنامه­ ها دارن، گزارش و عکس تهیه می­کنن، سایت گروه رو به روز می­کنن، برای اولین­ بار گروه گزارش مستندی از برنامه­ های اجرا شده در یک سال گذشته داره و آمادگی داره گزارشای خوبی از برنامه­ های اجرا شده ارائه بده. حالا دیگه جوونترها دست در دست پیشکسوتها با راهنماییهای استاد تاجبخش و حمایت آقای قربانی سعی دارن گروه رو به جایی برسونن که لایقشه. می­خوان در باری که به دوش دو ستون گروهه شریک شن، کمک کنن و خلاصه طرحی نو دراندازند.

بازار بحثها و نظرها داغه، مغالطه انگیزه­ ها و انگیخته ­ها! همون باتلاق مغزها! مشکل همیشگی جامعه ما!

به قول دکتر سروش افراط و تفریط در نحوه برخورد با انتقادات و نظرات و افکار در سایه شوم دگماتیسم!

دگماتیسم یعنی قبل از گوش کردن به نظر کسی، سعی در شناخت حزب و گروه فرد می کنی، با حدس و گمان، دشمنان و دوستان رو دسته بندی می­کنی، انگیزه احتمالی صاحب سخن رو کشف و درنتیجه بدون تعقل در پیام و جان کلام، و حتی قبل از انعقاد کلام منتقد و انتقال منظور نظر، موضعت رو اتخاذ می­کنی. غافل از اینکه فارغ از انگیزه ممکن است انگیخته ارزشمند باشد،

انگیزه: افتادن سیب  –  انگیخته:کشف قانون جاذبه، پایه و اساس بزرگترین دستاوردهای بشر

انگیزه: ترس انسانهای نخستین از بلایای طبیعی – انگیخته: رسیدن به خدا

انگیزه: قتل امام حسین – انگیخته: ماندگار شدن ابدی او

و بسیاری مثالهایی که بهتر می دانید، انگیزه­ هایی پست و انگیخته­ هایی بزرگ، شاید انگیزه منتقدی زخم زدن بر پیکره گروه باشد اما بی­ شک با درایت بزرگان هر زخمی گروه را مقاومتر و مستحکمتر می­ کنه. هیچ انتقادی و در هیچ سطحی ترسناک و مهیب نیست و گورستان اندیشه ها زاییده حذف منتقده، نمیشه به همه آموزش داد چگونه درست انتقاد کنند! هیچ چیز به اندازه برخورد صحیح با نقد پیش برنده نیست.

ما هم مثل همه ایرانیهای دیگه گفتمان رو خوب یاد نگرفتیم، گاهی باعث رنجوندن بزرگترا میشیم و گاهی تفرقه در گروه، و البته ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻘﺪ، ﺩﻟﺨﻮﺭﻳﻬﺎﻳﻲ هم ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭه اما:

ما برای وصل کردن آمدیم  

نی برای فصل کردن آمدیم

همه بر این عقیده ایم، انقلاب و تخریب نمی­خوایم، بلکه به دنبال اصلاحاتی در داخل ساختاریم تا گروهی پویا و متعالی در سایه بزرگان و پیشکسوتان گروه داشته باشیم.

حسین آدوسی